Ferdinand Hodler namalował „Las bukowy” w 1885 roku i przemalowywał go jeszcze około 1890 roku. Obraz przedstawia zimowy las ze smukłymi pniami buków i ukośnymi cieniami na ziemi. Oryginał należy do Kunstmuseum Solothurn w Szwajcarii.
Ferdinand Hodler (1853–1918), Las bukowy (1885/1890) · Kunstmuseum Solothurn, Solura.
Jak powstał „Las bukowy”?
Hodler namalował obraz na konkurs Calame'a, prowadzony w Genewie dla upamiętnienia pejzażysty Alexandre'a Calame'a. Z tym samym konkursem związana jest jego „Lawina”. Zadanie konkursowe wymagało przedstawienia porannego wnętrza lasu z czterema drwalami. Motywu Hodler szukał w lesie zwanym Bois des Frères koło Châtelaine, podmiejskiej miejscowości pod Genewą.
Hodler znał ten konkurs dobrze. W 1874 roku zdobył w nim pierwszą nagrodę za obraz „Sous-Bois”, również przedstawiający wnętrze lasu. W grudniu 1885 roku, w roku powstania „Lasu bukowego”, Hodler miał pierwszą wystawę indywidualną w genewskim Cercle des Beaux-Arts.
ArtystaFerdinand Hodler (1853–1918)
DziełoLas bukowy (1885/1890) Der Buchenwald
Technikaolej na płótnie, 102 × 131 cm
Gdzie jest oryginałKunstmuseum Solothurn, Solura
Co przedstawia obraz i dlaczego postacie prawie zniknęły?
Na płótnie widać gęsty, zimowy las bukowy. Smukłe, jasne pnie stoją blisko siebie i powtarzają się na całej szerokości obrazu. Na gałęziach trzymają się suche, złotobrązowe liście, przez które prześwituje niebieskie niebo. Na jasnej ziemi kładą się ukośne cienie drzew.
Pierwotnie w lesie byli drwale, zgodnie z warunkami konkursu. Około 1890 roku Hodler zamalował trzy postacie. Około 1904 roku dodał po lewej stronie niewyraźne, ledwo zarysowane figury w długich szatach. Na reprodukcjach są one słabo widoczne, a głównym tematem obrazu pozostaje rytm drzew.
Dlaczego „Las bukowy” uważa się za obraz programowy paralelizmu?
Kunstmuseum Solothurn nazywa ten obraz programowym dla paralelizmu, czyli zasady kompozycji, którą Hodler rozwijał przez całe życie. Artysta rozumiał ją jako wyrażenie jedności odczuwanej w naturze przez seryjne powtarzanie takich samych lub podobnych elementów. Publicznie Hodler opisał tę ideę dopiero w 1897 roku w wykładzie „La Mission de l'artiste”, ale „Las bukowy” pokazuje, że posługiwał się nią już ponad dekadę wcześniej.
W „Lesie bukowym” tymi elementami są pionowe pnie i ukośne cienie. Regularna, liniowa struktura pokrywa całą powierzchnię płótna. Muzeum zwraca uwagę, że taki układ do dziś wygląda nowocześnie na tle tradycyjnie komponowanych pejzaży tamtych lat.
Gdzie można zobaczyć oryginał?
Obraz należy do Kunstmuseum Solothurn. Trafił tam w 1971 roku jako dar Eriki Peters ku pamięci dr. Rudolfa Schmidta. Ma wymiary 102 na 131 cm, a na stronie muzeum jest oznaczony jako wystawiony.
Wcześniejsza wersja tej strony podawała Kunstmuseum Bern i datę „ok. 1904–1907”. To błąd: obraz powstał w 1885 roku, z poprawkami około 1890 i 1904 roku, i jest w Solurze.
