Georgia O’Keeffe – Szare linie z czarnym, niebieskim i żółtym
Abstrakcja · Nowy Jork, 1923–1925
Szare linie z czarnym, niebieskim i żółtym – Grey Lines with Black, Blue and Yellow (1923–1925)
Obraz „Szare linie z czarnym, niebieskim i żółtym” (Grey Lines with Black, Blue and Yellow) to abstrakcyjna kompozycja Georgii O'Keeffe z lat 1923–1925. Pionowe, faliste pasma koloru otaczają w nim ciemny, niemal czarny środek. Oryginał należy do Museum of Fine Arts w Houston.
Georgia O'Keeffe (1887–1986), Szare linie z czarnym, niebieskim i żółtym (1923–1925) · Museum of Fine Arts, Houston.
Kiedy powstał obraz?
Dokładna data nie jest pewna. Katalog dzieł Georgii O'Keeffe (Lynes, 1999) podaje lata 1923–1925. Archiwa Whitney Museum i Downtown Gallery datują obraz na 1923 rok, a na podkładzie odnotowano ołówkowy napis przypisywany artystce, z datą „23?”. Z kolei zaginiony dziś napis Alfreda Stieglitza, znany z dokumentacji muzealnej, podawał rok 1925.
Według Museum of Fine Arts w Houston obraz pokazano w nowojorskich Anderson Galleries, w 1923 albo w 1924 roku. Muzeum nie rozstrzyga, która to była wystawa. Dlatego najbezpieczniej mówić o latach 1923–1925.
ArtystaGeorgia O'Keeffe (1887–1986)
DziełoSzare linie z czarnym, niebieskim i żółtym (1923–1925) Grey Lines with Black, Blue and Yellow
Technikaolej na płótnie, 121,9 × 76,2 cm
Gdzie jest oryginałMuseum of Fine Arts, Houston
Co przedstawia ta abstrakcja?
Płótno jest wysokie i wąskie: ma 48 × 30 cali, czyli około 121,9 × 76,2 cm. W środku znajduje się ciemna, wydłużona elipsa, prawie czarna. Otaczają ją pionowe, faliste pasma błękitu, żółci i zieleni. Całość obejmują dwa jasne, bladoróżowe kształty, a u góry widać niebieskozieloną formę.
Muzeum w Houston opisuje precyzyjnie wyznaczone, falujące fałdy i przejrzyste, trójwymiarowe formy. Można je czytać jako fragment rośliny albo jako abstrakcję kobiecej anatomii. Przycięty kadr wzmacnia napięcie łukowatych linii. To zabieg, który O'Keeffe dzieliła z fotografami, takimi jak Alfred Stieglitz.
Muzeum przypomina też, że O'Keeffe korzystała z nauk Arthura Wesleya Dowa, w tym z jego zasady „wypełniania przestrzeni w piękny sposób”. U Stieglitza w galerii 291 artystka oglądała prace Pabla Picassa i Georges'a Braque'a.
Dlaczego nazywano go „obrazem ślubnym”?
Whitney Museum of American Art w nagraniu przygotowanym do wystawy „O'Keeffe and Abstraction” (2009) wiąże obraz z okresem ślubu O'Keeffe i Stieglitza w 1924 roku. W tym samym czasie powstał podobny obraz, „Grey Line with Lavender and Yellow”. Stieglitz nazywał tę parę „obrazami ślubnymi”.
Ślad tej nazwy zachował się także w katalogu dzieł artystki. Na zaginionym podkładzie płótna Stieglitz zapisał: „Wedding” / by Georgia O'Keeffe 1925.
Gdzie można zobaczyć oryginał?
Obraz należał najpierw do artystki, potem do kolekcji prywatnej. 21 listopada 1977 roku Museum of Fine Arts w Houston kupiło go za pośrednictwem nowojorskiej Washburn Gallery. Zakup sfinansowano z funduszu Agnes Cullen Arnold Endowment (nr inw. 77.331).
Obraz był pokazywany na wielu ważnych wystawach. Znalazł się na retrospektywie O'Keeffe w Museum of Modern Art w 1946 roku, na wystawie w Whitney Museum w 1970 roku i na wystawie „Georgia O'Keeffe” w Tate Modern w Londynie w 2016 roku. Przed wizytą w Houston warto sprawdzić, czy obraz jest akurat eksponowany.
Oryginał
Gdzie zobaczyć obraz „Szare linie z czarnym, niebieskim i żółtym”?
