Hilma af Klint – Łabędź, Nr 7

Jak zmieniała się seria „Łabędź”?

Seria „Łabędź” liczy 24 obrazy i powstała w latach 1914–1915. Pierwsze płótna są utrzymane w czerni i bieli, a „Łabędź nr 1” pokazuje dwa wyraźnie rozpoznawalne ptaki, białego i czarnego. Guggenheim Museum Bilbao zwraca uwagę, że w obrazach z 1915 roku łabędzie stają się coraz bardziej abstrakcyjnymi formami geometrycznymi.

„Łabędź nr 7” dobrze pokazuje ten etap. Ptaków nie da się już policzyć jak w „Łabędziu nr 1”. Zostały z nich wygięte szyje i fragmenty skrzydeł, a obraz organizują proste linie i koło.

Co przedstawia „Łabędź nr 7”?

Kwadratowe płótno ma czarne tło. Przecinają je dwie przekątne z cienkich, barwnych linii, które spotykają się w środku obrazu. Wokół punktu przecięcia biegnie koło, którego obwód zmienia kolor na kolejnych odcinkach: czerwony, żółty, biały i niebieski.

Od krawędzi obrazu ku środkowi wyciągają się łabędzie szyje z łukami skrzydeł. Są białe, różowe, pomarańczowe, brązowe i beżowe. Ich dzioby zbiegają się w jednym punkcie, w miejscu skrzyżowania przekątnych. Obraz jest namalowany olejem na płótnie o wymiarach 148,5 × 149,5 cm.

Jak czytać ten obraz?

Moderna Museet opisuje całą serię jako badanie biegunowości. Czarny i biały łabędź, symbole przeciwieństw, zmierzają w niej ku jedności. Według muzeum łabędź w wielu mitologiach i religiach symbolizuje to, co eteryczne.

W „Łabędziu nr 7” wszystkie formy kierują się do jednego punktu w środku obrazu. Muzeum w Bilbao zaznacza, że początkowa czarno-biała tonacja serii z czasem ustępuje formom coraz bardziej geometrycznym.

Gdzie jest oryginał „Łabędzia nr 7”?

Obraz należy do Fundacji Hilmy af Klint (Stiftelsen Hilma af Klints Verk) w Sztokholmie i ma w jej katalogu numer HaK 155. Prace artystki są stale prezentowane w Moderna Museet w Sztokholmie, z którym fundacja ma długoterminową umowę. Konkretne obrazy często wyjeżdżają jednak na wystawy za granicę.