Grant Wood namalował „American Gothic” w 1930 roku. Obraz przedstawia farmera z widłami i jego dorosłą córkę na tle domu z neogotyckim oknem w miasteczku Eldon w stanie Iowa. Oryginał należy do Art Institute of Chicago.
Grant Wood (1891–1942), American Gothic (1930) · Art Institute of Chicago, Chicago.
Jaki dom widać na obrazie „American Gothic”?
W sierpniu 1930 roku malarz John Sharp obwoził Wooda po miasteczku Eldon w południowej Iowie. Uwagę artysty zwrócił niewielki drewniany dom z ostrołukowym oknem na szczycie, dziś znany jako Dibble House. Art Institute of Chicago określa jego styl jako Carpenter Gothic, czyli ciesielski neogotyk popularny w latach 80. XIX wieku.
Już następnego dnia Wood wykonał olejny szkic na tekturze. Zmienił w nim proporcje budynku: dach jest bardziej stromy, a okno dłuższe niż w rzeczywistości. Te zmiany przeszły do gotowego obrazu. Dom w Eldon wpisano w 1974 roku do amerykańskiego Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych.
ArtystaGrant Wood (1891–1942)
DziełoAmerican Gothic (1930)
Technikaolej na płycie pilśniowej (beaverboard), 78 × 65,3 cm
Gdzie jest oryginałArt Institute of Chicago, Chicago
Kto pozował do „American Gothic”?
Kobietę namalował Wood ze swojej siostry, Nan Wood Graham (1899–1990). Mężczyzną jest doktor Byron McKeeby (1867–1950), dentysta rodziny z Cedar Rapids.
Przez lata spierano się, czy para to małżeństwo, czy ojciec z córką. Nan twierdziła, że brat miał na myśli ojca i córkę. Sam Wood długo wypowiadał się na ten temat ogólnikowo, dopiero w liście do Nellie Sudduth z 1941 roku napisał, że kobieta jest dorosłą córką farmera.
Co oznaczają szczegóły obrazu?
Mężczyzna ma na sobie ogrodniczki pod marynarką i trzyma widły. Fartuch kobiety obszyty jest ozdobną taśmą zygzakowatą, którą Nan uszyła z materiałów ze starych sukienek matki. Na ganku stoją rośliny doniczkowe, sansewieria i begonia, które Wood namalował też w portrecie matki „Woman with Plants” z 1929 roku.
Art Institute of Chicago pisze, że Wood przywołał dawne pokolenie i ustawił postacie sztywno, jak na starych rodzinnych fotografiach. Wielu widzów odczytywało obraz jako satyrę na mieszkańców Środkowego Zachodu, ale według muzeum artysta chciał pokazać pozytywny obraz wiejskich wartości. W czasach Wielkiego Kryzysu zaczęto go postrzegać jako hołd dla wytrwałości pionierów.
Jak obraz trafił do Art Institute of Chicago?
Wood zgłosił obraz na konkurs w Art Institute of Chicago w 1930 roku. Jeden z jurorów nazwał go „komiczną walentynką”, ale mecenas muzeum przekonał jury do przyznania brązowego medalu i nagrody 300 dolarów. Ta sama osoba pomogła muzeum kupić obraz. Po publikacji w „Cedar Rapids Gazette” część mieszkańców Iowa protestowała przeciwko temu, jak ich przedstawiono.
Obraz jest olejem na płycie pilśniowej (beaverboard) o wymiarach 78 × 65,3 cm, sygnowanym „GRANT WOOD 1930”. Należy do kolekcji Friends of American Art (nr 1930.934). Pierwszy raz poza Stanami Zjednoczonymi pokazano go w latach 2016–2017 w Musée de l'Orangerie w Paryżu i Royal Academy of Arts w Londynie.
