Roy Lichtenstein – Girl with Hair Ribbon

Komiksowy melodramat przeniesiony na salony

Inspiracją dla portretu był kadr z popularnego amerykańskiego komiksu romantycznego wydawnictwa DC Comics z serii „Secret Hearts”. W oryginale rysunek miał zaledwie kilka centymetrów i towarzyszył mu dramatyczny dymek z tekstem o złamanym sercu. Roy Lichtenstein dokonał genialnej operacji: usunął tekst, wykadrował samo zbliżenie twarzy i powiększył obraz do monumentalnego formatu płótna.

W ten sposób prywatny, banalny melodramat z taniego czasopisma zamienił się w uniwersalny portret psychologiczny. Widz nie wie, na kogo patrzy dziewczyna – czy na wchodzącego do pokoju kochanka, czy w stronę nadchodzącego niebezpieczeństwa.

Jej szeroko otwarte źrenice, uniesione brwi i lekko uchylone usta budują atmosferę filmowego suspensu godnego kadrów z filmów Alfreda Hitchcocka.

Geometria pożądania i perfekcja kropek

Chociaż obraz wydaje się mechaniczną kopią komiksu, Lichtenstein gruntownie przekomponował każdy szczegół. Zmienił układ pasm blond włosów, wzmocnił wyrazistość czerwonej wstążki i nadał całości rygor niemal klasycznej kompozycji renesansowej.

Twarz modelki została pokryta tysiącami drobnych, równomiernych kropek Ben-Day w kolorze magenty, które z odległości zlewają się w idealną, porcelanową karnację. Zderzenie chłodnego, mechanicznego rastra druku z gorącym ładunkiem emocjonalnym spojrzenia modelki tworzy niezwykłe, hipnotyzujące napięcie.

Nieprzemijający czar pop-artowej muzy

„Girl with Hair Ribbon” to obok portretów Marilyn Monroe autorstwa Warhola najważniejszy kobiecy wizerunek w sztuce lat 60. Przypomina o sile kultury wizualnej i mechanizmach kreowania współczesnych mitów.

Odwiedzający rotterdamskie Museum Boijmans Van Beuningen ulegają niezwykłemu urokowi tej tajemniczej blondynki. Jej spojrzenie nie zestarzało się ani o dzień – bije z niego ta sama świeżość, magnetyzm i emocjonalna prawda, co w chwili, gdy zeszła ze sztalugi mistrza.