Henryk Siemiradzki namalował „Sprzedaż amuletów”, znaną też jako „Handlarz amuletów”, w 1875 roku. Obraz pokazuje wnętrze antycznego domu, w którym wędrowny sprzedawca pokazuje dwóm kobietom skrzynkę z amuletami. Obecne miejsce przechowywania oryginału nie jest pewne, a najczęściej publikowana reprodukcja jest czarno-biała.
Henryk Siemiradzki (1843–1902), Sprzedaż amuletów (1875).
Kiedy i w jakich okolicznościach powstał obraz?
Siemiradzki wyjechał do Włoch w 1872 roku i zamieszkał w Rzymie. „Sprzedaż amuletów” powstała w 1875 roku, w pierwszych latach jego rzymskiego okresu. Mniej więcej w tym samym czasie pracował nad „Pochodniami Nerona”, ukończonymi około 1876 roku.
Według Wikidata to olej na płótnie o wymiarach 212 × 166 cm, czyli duży, pionowy obraz. Polska Wikipedia podaje dwa tytuły: „Sprzedaż amuletów” i „Handlarz amuletów”.
Scena rozgrywa się we wnętrzu wyłożonym marmurem i ozdobionym rzeźbami. Po lewej siedzi kobieta w bogatej, haftowanej szacie, z naszyjnikiem i ozdobą we włosach. Uniesioną dłonią trzyma drobny przedmiot. Przed nią kuca ciemnoskóry sprzedawca w zdobionym nakryciu głowy i z dużym kolczykiem w uchu. U jego stóp stoi otwarta skrzynka pełna małych figurek.
Druga, młodsza kobieta pochyla się nad skrzynką i opiera dłonią o marmurowy blok. W tle widać posąg nagiego młodzieńca na postumencie i rzeźbioną, półleżącą postać. Siemiradzki zestawia tu bogate tkaniny, chłodny marmur i drobne przedmioty, co jest typowe dla jego scen antycznych.
Jakie amulety nosili starożytni Rzymianie?
Amulety były w Rzymie powszechne. Najbardziej znany to fascinum, wizerunek fallusa, który miał chronić przed urokiem i zawiścią. Pliniusz Starszy nazwał go „lekarstwem na zawiść”. Takie amulety noszono jako wisiorki i pierścienie, a szczególnie zakładano je dzieciom.
Chłopcy dostawali w dziewiątym dniu po urodzeniu bullę, czyli noszony na szyi medalion, w którym umieszczano amulet. Obraz nie pokazuje dokładnie, jakie przedmioty są w skrzynce sprzedawcy, ale temat odwołuje się do tej codziennej, magicznej strony rzymskiego życia.
Gdzie jest dziś obraz?
Tu źródła się rozchodzą. Czarno-biała reprodukcja obrazu pochodzi z wydanego w Warszawie w 1950 roku katalogu polskich obrazów wywiezionych przez niemieckie władze okupacyjne w latach 1939–1945, opracowanego przez Władysława Tomkiewicza. Wikidata nie podaje żadnej kolekcji.
Z kolei rosyjska Wikipedia, powołując się na katalog prac Siemiradzkiego autorstwa Karpowej z 2008 roku, wymienia obraz „Sprzedawca amuletów” z 1875 roku w Niżnonowogrodzkim Państwowym Muzeum Sztuki, z innymi wymiarami (237 × 177 cm). Nie wiadomo, czy chodzi o ten sam obraz, czy o inną wersję. Dlatego nie wskazujemy jednego muzeum.
Najczęstsze pytania
Kiedy powstała „Sprzedaż amuletów”?
W 1875 roku, kilka lat po przeprowadzce Siemiradzkiego do Rzymu.
Gdzie można zobaczyć oryginał?
Nie jest to pewne. Reprodukcja pochodzi z powojennego katalogu polskich strat wojennych, a rosyjska lista dzieł artysty wymienia obraz o tym temacie w muzeum w Niżnym Nowogrodzie.
Co przedstawia obraz?
Wnętrze antycznego domu, w którym kucający sprzedawca pokazuje dwóm kobietom otwartą skrzynkę z amuletami i figurkami.
Produkty z obrazem „Sprzedaż amuletów”
Reprodukcję obrazu drukujemy na zamówienie w naszej firmie w Wołominie – większość produktów także szyjemy. Poniżej wybrane z nich.
