Artemisia Gentileschi namalowała tę „Lukrecję” około 1623–1625 roku. Obraz przedstawia rzymską bohaterkę w chwili przed samobójstwem, ze sztyletem w dłoni i wzrokiem uniesionym w górę. Należy do prywatnej kolekcji Gerolama Etro w Mediolanie.
Lukrecja to postać z legendarnych dziejów Rzymu, opisana m.in. przez Liwiusza. Była żoną Kollatyna i słynęła z cnoty. Zgwałcił ją Sekstus Tarkwiniusz, syn króla Tarkwiniusza Pysznego i krewny jej męża, grożąc, że inaczej ją zabije i zhańbi jej imię. Lukrecja opowiedziała o wszystkim mężowi i ojcu, a potem odebrała sobie życie.
Według legendy jej śmierć wywołała bunt, który obalił monarchię i zapoczątkował Republikę Rzymską. Lukrecja była w sztuce symbolem cnoty i honoru. Artemisia malowała ją kilka razy, obok innych bohaterek skrzywdzonych przez mężczyzn.
ArtystaArtemisia Gentileschi (1593–ok. 1654)
DziełoLukrecja (ok. 1623–1625) Lucrezia
Technikaolej na płótnie
Gdzie jest oryginałkolekcja prywatna (Gerolamo Etro), Mediolan
Co przedstawia „Lukrecja” z Mediolanu?
Lukrecja siedzi sama na łóżku w ciemnym pokoju, ukazana w trzech czwartych. Jest zwrócona w prawo, a mocne światło pada z lewej strony. Wydobywa z mroku jej twarz, odsłoniętą pierś, prawą nogę i ostrze sztyletu.
Prawą ręką chwyta lewą pierś, w drugiej trzyma sztylet. Oczy ma uniesione w górę, a twarz pełną napięcia. Czerwona aksamitna pościel i jej ubranie są w nieładzie, co przypomina o przemocy, której właśnie doznała. Wikipedia zwraca uwagę, że malarze tamtej epoki często pokazywali Lukrecję w sposób erotyczny, a Gentileschi przedstawiła odważną, cierpiącą kobietę.
Silny kontrast światła i ciemności to światłocień w duchu Caravaggia. Mary Garrard łączy powrót artystki do tego stylu z jej powrotem do Rzymu po latach spędzonych we Florencji. Część badaczy uważa też, że twarz Lukrecji to autoportret malarki, ale nie jest to pewne.
Ile „Lukrecji” namalowała Artemisia Gentileschi?
Znane są trzy wersje tego tematu jej autorstwa. Oprócz obrazu z Mediolanu jest „Lukrecja” z około 1627 roku w J. Paul Getty Museum w Los Angeles, łączona z pobytem artystki w Wenecji, oraz duża scena „Tarkwiniusz i Lukrecja” w Nowym Pałacu w Poczdamie. Obraz z Museo di Capodimonte w Neapolu, dawniej przypisywany Artemisii, muzeum uznaje dziś za dzieło Massima Stanzionego.
Grafika na naszych produktach przedstawia wersję mediolańską. Rozpoznać ją można po geście dłoni na piersi, czerwonej pościeli i ujęciu postaci zwróconej w prawo.
Losy obrazu i gdzie jest dziś
W latach 1640–1641 obraz należał do Pietra Gentilego i wisiał w jego pałacu w Genui obok „Kleopatry” tej samej malarki. Pozostał w rodzinie Gentile do początku XIX wieku, potem znalazł się w kolekcji Adorno. W latach osiemdziesiątych XX wieku przeszedł do kolekcji Piera Pagana, od którego w 2001 roku kupił go obecny właściciel, Gerolamo Etro.
W 1991 roku obraz przeszedł konserwację, która wykazała liczne przemalowania. Kilka lat później usunięto pasy płótna, które pod koniec XVIII wieku doszyto ze wszystkich stron. Badacze wciąż dyskutują, czy były oryginalne, bo bez nich kompozycja wydaje się niektórym niezrównoważona.
Najczęstsze pytania
Gdzie można zobaczyć oryginał „Lukrecji”?
Ta wersja należy do prywatnej kolekcji Gerolama Etro w Mediolanie i nie jest stale wystawiana. Inną „Lukrecję” Artemisii można zobaczyć w J. Paul Getty Museum w Los Angeles.
Kiedy powstała „Lukrecja” z Mediolanu?
Obraz datuje się na lata 1623–1625, gdy Artemisia Gentileschi pracowała w Rzymie po powrocie z Florencji.
Jaką techniką namalowano obraz?
To obraz olejny na płótnie, oparty na silnym kontraście światła i cienia.
Produkty z obrazem „Lukrecja”
Reprodukcję obrazu drukujemy na zamówienie w naszej firmie w Wołominie – większość produktów także szyjemy. Poniżej wybrane z nich.
