Kobiety z Algieru (wersja O) – Les Femmes d'Alger (Version „O”) (1955)
Pablo Picasso namalował „Kobiety z Algieru (wersja O)” 14 lutego 1955 roku. To ostatni obraz cyklu piętnastu płócien, w których artysta przetwarzał słynne dzieło Eugène'a Delacroix z 1834 roku. Oryginał należy do kolekcji prywatnej.
Pablo Picasso (1881–1973), Kobiety z Algieru (wersja O) (1955) · kolekcja prywatna.
Skąd wziął się cykl „Kobiety z Algieru”?
Punktem wyjścia był obraz Eugène'a Delacroix „Kobiety algierskie w ich komnacie”. Delacroix namalował go w Paryżu w 1834 roku i pokazał na Salonie tego samego roku. Płótno należy dziś do Luwru. Druga, późniejsza wersja, z lat 1847–1849, znajduje się w Musée Fabre w Montpellier.
Picasso zaczął swoją serię w grudniu 1954 roku, około sześciu tygodni po śmierci Henriego Matisse'a, który zmarł 3 listopada 1954 roku. Matisse słynął z obrazów odalisek, czyli kobiet odpoczywających w orientalnych wnętrzach. Picasso miał żartować, że Matisse, umierając, zostawił mu swoje odaliski w spadku. Cykl liczy piętnaście obrazów olejnych, oznaczonych kolejnymi literami od A do O, oraz liczne rysunki.
ArtystaPablo Picasso (1881–1973)
DziełoKobiety z Algieru (wersja O) (1955) Les Femmes d'Alger (Version „O”)
Technikaolej na płótnie, 114 × 146,4 cm
Gdzie jest oryginałkolekcja prywatna
Co przedstawia wersja O?
Wersja O to poziome płótno o wymiarach 114 × 146,4 cm, malowane farbami olejnymi. Picasso podpisał je w prawym górnym rogu, a na odwrociu zapisał datę „14.2.55”. Kompozycję wypełnia kilka kobiecych postaci we wnętrzu, rozbitych na ostre, geometryczne płaszczyzny. Dominują nasycone czerwienie, błękity i żółcie, a tło zajmują dekoracyjne wzory.
Picasso nie kopiował obrazu Delacroix. W kolejnych wersjach zmieniał układ postaci, kolorystykę i sposób rozbicia formy, a temat kobiet odpoczywających we wnętrzu traktował jako materiał do własnych poszukiwań. Wersja O, jako ostatnia w cyklu, zamyka tę serię prób.
Losy obrazu i rekord aukcyjny
Cała seria trafiła do paryskiej Galerie Louise Leiris, związanej z marszandem Danielem-Henrym Kahnweilerem. Wiosną 1955 roku wersję O pokazano w tej galerii, a następnie w paryskim Musée des arts décoratifs. W 1960 roku obraz wystawiono w Tate Gallery w Londynie.
6 czerwca 1956 roku amerykańscy kolekcjonerzy Victor i Sally Ganz kupili od Galerie Louise Leiris wszystkie obrazy z cyklu za 212 500 dolarów. Po ich śmierci część kolekcji trafiła na aukcję w Christie's w Nowym Jorku. 10 listopada 1997 roku wersję O sprzedano tam za 31,9 miliona dolarów.
11 maja 2015 roku obraz ponownie wystawiono na aukcji w Christie's w Nowym Jorku. Osiągnął około 179 milionów dolarów z prowizją. Według Księgi Rekordów Guinnessa to najdroższy obraz Picassa sprzedany na aukcji. Dzieło pozostaje w kolekcji prywatnej i nie jest stale pokazywane publicznie.
Gdzie zobaczyć inne obrazy z cyklu?
Kilka wersji można oglądać w muzeach. Wersja L należy od 2011 roku do Museum Berggruen w Berlinie, a wersja N do Mildred Lane Kemper Art Museum przy Washington University w St. Louis. Pierwowzór Delacroix wisi w Luwrze.
Najczęstsze pytania
Gdzie można zobaczyć oryginał „Kobiet z Algieru (wersja O)”?
Obraz należy do kolekcji prywatnej i nie jest stale wystawiany. Inne wersje z cyklu są w Museum Berggruen w Berlinie (L) i w Mildred Lane Kemper Art Museum w St. Louis (N).
Ile obrazów liczy cykl „Kobiety z Algieru”?
Cykl liczy piętnaście obrazów olejnych oznaczonych literami od A do O oraz liczne rysunki. Picasso zaczął go w grudniu 1954 roku.
Kiedy powstała wersja O i jakie ma wymiary?
Picasso namalował ją 14 lutego 1955 roku. To olej na płótnie o wymiarach 114 × 146,4 cm.
Produkty z obrazem „Kobiety z Algieru (wersja O)”
Reprodukcję obrazu drukujemy na zamówienie w naszej firmie w Wołominie – większość produktów także szyjemy. Poniżej wybrane z nich.
