Paul Cezanne – Auvers, widok panoramiczny

Co Cézanne robił w Auvers-sur-Oise?

W 1872 roku Cézanne przyjął zaproszenie Camille'a Pissarra i zaczął pracować w Pontoise, w dolinie rzeki Oise. Pissarro był wtedy dla niego mentorem i zachęcał go do malowania w plenerze. Od końca 1872 do 1874 roku Cézanne mieszkał w pobliskim Auvers-sur-Oise razem z Hortense Fiquet i ich synem Paulem, urodzonym 4 stycznia 1872 roku.

W Auvers poznał doktora Paula Gacheta, lekarza i miłośnika sztuki, który udostępnił mu swoją pracownię. Gachet był kilkanaście lat później lekarzem Vincenta van Gogha. W 1874 roku Cézanne pokazał swoje prace na pierwszej wystawie impresjonistów, zorganizowanej w pracowni fotografa Nadara przy bulwarze Kapucynów w Paryżu.

Co widać na obrazie?

Cézanne ustawił się na wzniesieniu i patrzy w dół, na dachy domów, a potem dalej, na pola i łąki doliny. U góry biegnie pas nieba z chmurami. Domy mają białe i kremowe ściany oraz niebieskie i czerwone dachy, a między nimi rosną drzewa i krzewy. Art Institute of Chicago określa taką perspektywę jako nietypową.

Muzeum zwraca też uwagę na sposób malowania. Cézanne budował widok z kanciastych, energicznych plam koloru. W niektórych miejscach, zwłaszcza w lewym dolnym rogu i w środku, pociągnięcia pędzla są postrzępione i wyglądają na niedokończone. Muzeum ocenia, że w ten sposób malarz chciał oddać nie tylko wygląd krajobrazu, ale też samo doświadczenie patrzenia i malowania. Na tle ówczesnego malarstwa były to rozwiązania śmiałe.

Kto był pierwszym właścicielem obrazu?

Według Art Institute of Chicago obraz należał najpierw do doktora Paula Gacheta, który miał go od około 1873–1874 roku. Później odziedziczył go jego syn, również Paul Gachet, i sprzedał przed 1912 rokiem. Płótno trafiło do paryskiego marszanda Ambroise'a Vollarda, który w 1912 roku wypożyczył je na wystawę w Paryżu.

Następnym właścicielem był kolekcjoner Alfred Strölin. Na aukcji jego zbiorów w paryskim Hôtel Drouot, 7 lipca 1921 roku, obraz sprzedano za 65 500 franków. Przeszedł potem przez ręce marszanda Hectora Brame'a i galerii Durand-Ruel. Kupiła go Annie S. Coburn z Chicago, która w 1932 roku zapisała go w testamencie Art Institute of Chicago.

Obraz pokazywano na wielu wystawach. W latach 1954–1955 wrócił na krótko do Francji, na wystawę „Van Gogh i malarze Auvers-sur-Oise” w paryskiej Oranżerii. Dziś należy do stałej kolekcji Art Institute of Chicago.