Rembrandt namalował „Pejzaż zimowy” w 1646 roku na bardzo małej desce. Obraz pokazuje słoneczny zimowy dzień nad zamarzniętą wodą, z kilkoma postaciami na lodzie i gospodarstwem na brzegu. Od 1752 roku należy do zbiorów w Kassel, dziś do Gemäldegalerie Alte Meister w zamku Wilhelmshöhe.
Rembrandt van Rijn (1606–1669), Pejzaż zimowy (1646) · Gemäldegalerie Alte Meister, Schloss Wilhelmshöhe, Kassel.
Co widać na „Pejzażu zimowym”?
Środek obrazu przecina ciemny pas brzegu z gospodarstwem, stogiem siana i nagimi drzewami. Droga prowadzi do mostu. Po prawej stronie kadr zamyka drewniany budynek. Nad brzegiem ciągnie się pas jasnego, błękitnego nieba, które ku górze ciemnieje, a chmury zaznaczone są białymi światłami.
Na lodzie toczy się zwyczajne życie. Najbardziej widoczna jest kobieta w środku kompozycji, za którą idzie pies. Na lewym brzegu odpoczywa łyżwiarz z wyciągniętymi nogami i wciąż przypiętymi łyżwami. Po lodzie idzie mężczyzna, ktoś przygląda się scenie z mostu. W ciemnej partii brzegu widać człowieka z osłem i saniami, a na prawym brzegu brodatego mężczyznę w czerwonej czapce, opartego o kij.
ArtystaRembrandt van Rijn (1606–1669)
DziełoPejzaż zimowy (1646) Winterlandschaft
Technikaolej na desce, ok. 16 × 23 cm
Gdzie jest oryginałGemäldegalerie Alte Meister, Schloss Wilhelmshöhe, Kassel
Jak Rembrandt namalował zimowe światło?
Słońca nie widać, ale świeci nisko z prawej strony i oświetla lód. Według analizy opublikowanej przez holenderski serwis historii łyżwiarstwa Schaatshistorie Rembrandt wykorzystał światło odbite od lodu jako osobne źródło, które rozjaśnia siedzące postacie. Błękit nieba oddaje chłód mroźnego dnia.
Obraz jest malowany szybko i oszczędnie. Łyżwa na nodze odpoczywającego łyżwiarza to tylko kilka pociągnięć pędzla. Autor tej samej analizy zestawia Rembrandta z Hendrickiem Avercampem, malarzem scen zimowych. Avercamp rysował bardzo szczegółowo, nawet łyżwy, i według autora pozostawał rysownikiem nawet wtedy, gdy malował. Rembrandt ogarnia całą scenę jednym spojrzeniem i poprzestaje na sugestii. Analiza zauważa też, że jedna z siedzących postaci to prawdopodobnie kobieta w czerwieni obok mężczyzny widzianego od tyłu, a długi drąg przy nich to raczej słupek do cumowania niż kij.
Mały obraz, podpisany i datowany
Obraz jest namalowany olejem na desce. Ma około 16 × 23 cm, czyli niewiele więcej niż połowa kartki A4. Rembrandt podpisał go i datował: „Rembrandt f. 1646”.
Losy obrazu i gdzie go zobaczyć
W 1752 roku obraz kupił od marszanda w Hadze landgraf Wilhelm VIII Heski. W czasach napoleońskich, w latach 1807–1815, obraz znajdował się w Paryżu, w Musée Napoléon, po czym wrócił do Kassel.
Dziś należy do Gemäldegalerie Alte Meister w zamku Wilhelmshöhe w Kassel (nr inw. GK 241).
Najczęstsze pytania
Gdzie można zobaczyć oryginał „Pejzażu zimowego”?
W Gemäldegalerie Alte Meister w zamku Wilhelmshöhe w Kassel, gdzie obraz znajduje się od 1752 roku, z przerwą na lata 1807–1815.
Kiedy powstał „Pejzaż zimowy”?
W 1646 roku. Rembrandt podpisał i datował obraz.
Jaką techniką namalowano obraz i jak jest duży?
To olej na desce o wymiarach około 16 × 23 cm, czyli niewiele większy niż połowa kartki A4.
Produkty z obrazem „Pejzaż zimowy”
Reprodukcję obrazu drukujemy na zamówienie w naszej firmie w Wołominie – większość produktów także szyjemy. Poniżej wybrane z nich.
