Kwitnący migdałowiec – Amandelbloesem (ang. Almond Blossom) (1890)
Vincent van Gogh namalował „Kwitnący migdałowiec” w lutym 1890 roku w Saint-Rémy-de-Provence, jako prezent z okazji narodzin bratanka. Obraz przedstawia gałęzie migdałowca pokryte białymi kwiatami na tle błękitnego nieba. Oryginał należy do zbiorów Van Gogh Museum w Amsterdamie.
Vincent van Gogh (1853–1890), Kwitnący migdałowiec (1890) · Van Gogh Museum, Amsterdam.
Dla kogo van Gogh namalował „Kwitnący migdałowiec”?
31 stycznia 1890 roku Theo van Gogh napisał do brata, że jego żonie Jo urodził się syn. Rodzice dali mu na imię Vincent Willem, po wuju. Theo dodał, że ma nadzieję, iż chłopiec będzie tak wytrwały i odważny jak on.
Vincent przebywał wtedy w zakładzie dla chorych psychicznie w Saint-Rémy-de-Provence. 19 lutego 1890 roku napisał do matki, że od razu zaczął malować dla dziecka obraz, który miał zawisnąć w sypialni Theo i Jo. Opisał go jako duże gałęzie białych kwiatów migdałowca na tle niebieskiego nieba. Obraz był więc prezentem dla młodych rodziców, a nie zamówieniem ani pracą na sprzedaż.
Na płótnie nie ma drzewa w całości ani horyzontu. Widz patrzy z bliska na splątane gałęzie, które wypełniają prawie całą powierzchnię obrazu. Białe i lekko różowawe kwiaty, część jeszcze w pąkach, odcinają się od jednolitego, turkusowo-niebieskiego tła.
Van Gogh Museum zwraca uwagę, że temat, wyraźne kontury i sposób umieszczenia gałęzi w kadrze malarz przejął z japońskiego drzeworytu. Malarz podziwiał japońskie studia kwiatów, w których rośliny pokazywano z bliska. Ciemne obrysy gałęzi i płaskie tło sprawiają, że obraz bardziej przypomina dekoracyjną planszę niż klasyczny pejzaż.
Duże gałęzie kwitnących drzew na tle nieba należały do ulubionych motywów artysty. Już wiosną 1888 roku w Arles malował kwitnący migdałowiec i gałązkę migdałowca w szklance.
Co symbolizuje kwitnący migdałowiec?
Migdałowce kwitną bardzo wcześnie, często jeszcze w lutym. Z tego powodu, jak podkreśla Van Gogh Museum, są symbolem nowego życia. Wybór motywu dobrze pasował do okazji: obraz miał powitać nowo narodzone dziecko.
Van Gogh znał ten motyw z poprzednich lat. Na początku marca 1888 roku pisał do Theo z Arles o dwóch małych studiach gałązek migdałowca, które zakwitły mimo mrozu. Obraz z 1890 roku różni się od nich skalą i sposobem kadrowania: nie pokazuje gałązki w naczyniu, lecz duże gałęzie drzewa z bliska, na tle nieba.
Gdzie można zobaczyć oryginał?
Obraz pozostał w rodzinie van Goghów. Według Van Gogh Museum to dzieło było rodzinie szczególnie bliskie. Vincent Willem, dla którego powstało, w dorosłym życiu doprowadził do założenia Van Gogh Museum w Amsterdamie. Tam dziś znajduje się płótno, pod numerem inwentarzowym s0176V1962.
To olej na płótnie o wymiarach 73,5 × 92,4 cm. W katalogu dzieł van Gogha ma numer F671 (JH1891).
