Dziewica Orleańska (wersja z 1883 roku) – Dziewica Orleańska (1883)
Grafika na produktach to „Dziewica Orleańska” Jana Matejki z 1883 roku, mniejszy obraz olejny na desce z Muzeum Narodowego w Krakowie. Przedstawia Joannę d’Arc na koniu, ze sztandarem, wśród tłumu, z niebiańskimi postaciami nad głową. To wczesna wersja kompozycji, którą Matejko rozwinął potem w ogromnym płótnie ukończonym w 1886 roku.
Jan Matejko (1838–1893), Dziewica Orleańska (wersja z 1883 roku) (1883) · Muzeum Narodowe w Krakowie, Kraków.
Skąd wziął się obraz o Joannie d’Arc?
W czerwcu 1883 roku Matejko pisał swojemu sekretarzowi Marianowi Gorzkowskiemu, że po ukończeniu obrazu „Jan Sobieski pod Wiedniem” zacznie malować Joannę d’Arc. Jesienią 1883 roku według zapisków Gorzkowskiego powstawał szkic, „pierwszy pomysł” do wielkiego obrazu. W styczniu 1884 roku artysta zaczął rysować postacie węglem na ogromnym płótnie.
Obraz z Muzeum Narodowego w Krakowie (nr inw. MNK II-a-383) jest datowany na 1883 rok i ma 68 na 105 cm. Pochodzi więc z czasu, gdy Matejko dopiero układał kompozycję, zanim przystąpił do pracy nad wielkim płótnem.
ArtystaJan Matejko (1838–1893)
DziełoDziewica Orleańska (wersja z 1883 roku) (1883) Dziewica Orleańska
Technikaolej na desce, 68 × 105 cm
Gdzie jest oryginałMuzeum Narodowe w Krakowie, Kraków
Co przedstawia „Dziewica Orleańska”?
Temat to wjazd Joanny d’Arc do Reims w 1429 roku, po zwycięstwie nad Anglikami pod Orleanem. Matejko pokazał chwilę, gdy Joanna prowadzi orszak królewski do katedry, w której miał zostać koronowany Karol VII. Dlatego obraz bywa też nazywany „Wjazdem Joanny d’Arc do Reims”.
Na wersji z 1883 roku Joanna w jasnej zbroi siedzi na ciemnym koniu w środku sceny. Unosi rękę, a nad nią powiewa biały sztandar. Nad tłumem, w lewym górnym rogu, unoszą się postacie niebiańskie, wśród nich uskrzydlona postać w zbroi. Dookoła tłoczą się ludzie z pochodniami i trąbami, a po prawej stoi kobieta w błękitnej sukni. Malarz położył farbę szybko i swobodnie, wiele szczegółów jest tylko zaznaczonych.
W ostatecznej wersji Joanna patrzy w górę, gdzie unoszą się św. Małgorzata, archanioł Michał i św. Katarzyna. Jedna z nich podaje jej lilię. Według Wikipedii postacie te pokazują religijne źródło siły bohaterki i zapowiadają jej późniejszą śmierć na stosie w 1431 roku.
Wielki obraz z 1886 roku i jego odbiór
Ostateczną „Dziewicę Orleańską” Matejko ukończył 26 maja 1886 roku, a następnego dnia pokazał ją w krakowskich Sukiennicach. To olej na płótnie o wymiarach 484 na 973 cm. Do głowy Joanny pozowała córka artysty, Helena.
W 1887 roku obraz wystawiono w Paryżu. Francuscy krytycy przyjęli go nieprzychylnie, zarzucali mu m.in. anachronizmy w strojach i teatralność. Krytycznie pisali o nim także Stanisław Tarnowski i Stanisław Witkiewicz.
Gdzie można zobaczyć obie wersje?
Wersja z 1883 roku, która jest na produktach, należy do Muzeum Narodowego w Krakowie (Dział Nowoczesnego Polskiego Malarstwa i Rzeźby). Wielkie płótno z 1886 roku kupił w 1897 roku Edward Aleksander Raczyński do galerii w Rogalinie. Dziś wisi w Galerii Rogalińskiej przy pałacu Raczyńskich w Rogalinie, która jest oddziałem Muzeum Narodowego w Poznaniu.
Oryginał
Gdzie zobaczyć obraz „Dziewica Orleańska (wersja z 1883 roku)”?
W Muzeum Narodowym w Krakowie, które ma wersję z 1883 roku (nr inw. MNK II-a-383). Wielkie płótno z 1886 roku jest w Galerii Rogalińskiej Muzeum Narodowego w Poznaniu.
Kiedy powstała „Dziewica Orleańska”?
Mniejsza wersja na desce powstała w 1883 roku. Wielki obraz Matejko malował od 1884 roku i ukończył w maju 1886 roku.
Jaką techniką namalowano wersję z 1883 roku?
To obraz olejny na desce o wymiarach 68 × 105 cm.
Produkty z obrazem „Dziewica Orleańska (wersja z 1883 roku)”
Reprodukcję obrazu drukujemy na zamówienie w naszej firmie w Wołominie – większość produktów także szyjemy. Poniżej wybrane z nich.
