Józef Mehoffer namalował niewielki portret Juliusza Kossaka, malarza koni i scen batalistycznych, przed 1899 rokiem, a więc jeszcze za życia modela. To olejny obraz na dykcie o wymiarach 23,5 na 15,5 cm. Należy do zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie.
Józef Mehoffer (1869–1946), Portret Juliusza Kossaka (przed 1899) · Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa.
Kim był Juliusz Kossak?
Juliusz Kossak (1824–1899) był malarzem, rysownikiem i ilustratorem. Urodził się w Nowym Wiśniczu, a zmarł 3 lutego 1899 roku w Krakowie. Specjalizował się w malarstwie historycznym i batalistycznym, a jego ulubionym tematem były konie. Malował głównie akwarelą i w małych formatach.
Po niespełna rocznym pobycie w Monachium osiadł z rodziną w Krakowie i kupił tam dworek, nazywany później Kossakówką. Był ojcem malarza Wojciecha Kossaka. Dla młodszych artystów krakowskich był postacią z poprzedniego pokolenia: urodził się 45 lat przed Mehofferem.
ArtystaJózef Mehoffer (1869–1946)
DziełoPortret Juliusza Kossaka (przed 1899)
Technikaolej na dykcie, 23,5 × 15,5 cm
Gdzie jest oryginałMuzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa
Kiedy Mehoffer namalował portret Kossaka?
Muzeum Narodowe w Warszawie datuje obraz ogólnie: „przed 1899”. Górną granicę wyznacza śmierć modela w lutym 1899 roku. Dokładny rok i okoliczności powstania portretu nie są znane. Dlatego pomijamy powtarzane w sieci opowieści o spotkaniu obu malarzy w pracowni i o tym, co Kossak miał przepowiadać młodszemu koledze.
Mehoffer w latach 1887–1894 studiował z przerwami w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie uczył się m.in. u Jana Matejki. Kształcił się też w Wiedniu, a od 1891 roku w Paryżu. Później mieszkał i pracował w Krakowie, gdzie żył także Kossak. Katalog muzeum łączy obraz z Krakowem i ze stylem Młodej Polski.
Co przedstawia obraz?
To mały obraz olejny namalowany na dykcie. Mehoffer pokazał głowę i ramiona starszego mężczyzny w ujęciu z bliska. Kossak ma siwe włosy, wysokie czoło i duże, podkręcone białe wąsy. Ubrany jest w ciemny strój z jasnym kołnierzykiem i patrzy w stronę widza.
Tło tworzą swobodne pociągnięcia zieleni z jaśniejszymi plamami. Twarz jest opracowana staranniej niż strój i tło, które malarz potraktował szkicowo. Obraz jest sygnowany w prawym górnym rogu: „J.Mehoffer”. W katalogu muzeum opisano go m.in. hasłami „portrety artystów” i „starość”.
Gdzie można zobaczyć oryginał?
Portret należy do zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie i ma numer inwentarzowy MP 548 MNW. Muzeum nabyło go drogą zakupu. Zdjęcie obrazu i jego opis katalogowy są dostępne w Zbiorach Cyfrowych MNW.
Wbrew informacjom, które można spotkać w internecie, obraz nie należy do Muzeum Narodowego w Krakowie ani do Domu Józefa Mehoffera.
