Vincent Van Gogh – Autoportret z zabandażowanym uchem
Postimpresjonizm · Arles, 1889
Autoportret z zabandażowanym uchem i fajką – Self-Portrait with Bandaged Ear and Pipe (niderl. Zelfportret met verbonden oor en pijp) (1889)
Vincent van Gogh namalował „Autoportret z zabandażowanym uchem i fajką” w styczniu 1889 roku w Arles, kilka tygodni po tym, jak okaleczył sobie ucho. Malarz przedstawił się w zielonym płaszczu i futrzanej czapce, z bandażem na głowie i fajką w ustach, na czerwono-pomarańczowym tle. Obraz należy do kolekcji prywatnej.
Vincent van Gogh (1853–1890), Autoportret z zabandażowanym uchem i fajką (1889) · kolekcja prywatna.
Co wydarzyło się w Arles w grudniu 1888 roku?
Van Gogh mieszkał wtedy w Arles, w wynajętym Żółtym Domu. Chciał stworzyć tam wspólną pracownię artystów i zaprosił do siebie Paula Gauguina. Wspólne życie skończyło się kryzysem. Wieczorem 23 grudnia 1888 roku, po kłótni z Gauguinem, van Gogh odciął sobie większą część lewego ucha.
Ten epizod zakończył wspólną pracę obu malarzy. Van Gogh po leczeniu wrócił do malowania. W liście do Theo z końca stycznia 1889 roku pisał, że znów pracuje i ma już gotowe trzy studia namalowane w pracowni. W tym czasie powstały dwa autoportrety z zabandażowanym uchem.
ArtystaVincent van Gogh (1853–1890)
DziełoAutoportret z zabandażowanym uchem i fajką (1889) Self-Portrait with Bandaged Ear and Pipe
Technikaolej na płótnie, 51 × 45 cm
Gdzie jest oryginałkolekcja prywatna
Czym różnią się dwa autoportrety z zabandażowanym uchem?
Znane są dwa takie obrazy, oba ze stycznia 1889 roku. Większy, o wymiarach 60 × 49 cm, należy do Courtauld Gallery w Londynie. Widać na nim sztalugę, okno i japoński drzeworyt na ścianie. Opisywany tu obraz jest mniejszy, ma 51 × 45 cm. Malarz trzyma na nim fajkę, a w tle nie ma żadnych przedmiotów.
Według badacza Martina Baileya oba obrazy powstały w odstępie dnia lub dwóch. Bailey przypuszcza, że wersja z fajką była pierwsza, bo broda i wąsy wydają się na niej nieco krótsze.
Co przedstawia obraz?
Postać wypełnia większą część płótna. Malarz ma na sobie zielony płaszcz zapięty na guzik, futrzaną czapkę i białą koszulę. Biały opatrunek przechodzi przez policzek i pod brodą. W ustach trzyma fajkę, z której unosi się smużka dymu.
Tło podzielone jest poziomo na dwie części: dolną czerwoną i górną pomarańczową. Granica między nimi biegnie na wysokości oczu artysty. Zieleń płaszcza jest kolorem dopełniającym do czerwieni, dlatego postać wyraźnie odcina się od tła. Ponieważ van Gogh malował autoportrety w lustrze, opatrunek widać po prawej stronie jego twarzy, choć zranione było lewe ucho.
Gdzie jest dziś obraz?
Obraz należy do kolekcji prywatnej. Według The Art Newspaper najpewniej pozostaje w rękach spadkobierców Stavrosa Niarchosa, który kupił go na początku lat siedemdziesiątych XX wieku. Płótno pokazywano publicznie rzadko, głównie w Kunsthaus Zürich.
Już w 1893 roku obraz należał do malarza i kolekcjonera Émile'a Schuffeneckera. W tym samym roku reprezentował van Gogha na wystawie w paryskiej galerii Le Barc de Boutteville. Później kupił go paryski marszand Paul Rosenberg.
Najczęstsze pytania
Gdzie można zobaczyć „Autoportret z zabandażowanym uchem i fajką”?
Obraz należy do kolekcji prywatnej i jest pokazywany tylko okazjonalnie. Drugą wersję, ze sztalugą i japońskim drzeworytem, można zobaczyć w Courtauld Gallery w Londynie.
Kiedy powstał obraz?
W styczniu 1889 roku w Arles, kilka tygodni po wydarzeniach z 23 grudnia 1888 roku, gdy van Gogh okaleczył sobie lewe ucho.
Jaką techniką namalowano obraz i jakie ma wymiary?
To obraz olejny na płótnie o wymiarach 51 × 45 cm.
Produkty z obrazem „Autoportret z zabandażowanym uchem i fajką”
Reprodukcję obrazu drukujemy na zamówienie w naszej firmie w Wołominie – większość produktów także szyjemy. Poniżej wybrane z nich.
