Pieter Bruegel starszy namalował „Chłopskie wesele” około 1567 roku, olejem na desce dębowej. Obraz pokazuje wiejskie przyjęcie weselne w stodole: gości przy długim stole, muzykantów i mężczyzn wnoszących jedzenie. Oryginał należy do Kunsthistorisches Museum w Wiedniu.
Pieter Bruegel starszy (ok. 1525/1530–1569), Chłopskie wesele (ok. 1567) · Kunsthistorisches Museum, Wiedeń.
Co dzieje się na obrazie „Chłopskie wesele”?
Przyjęcie odbywa się w stodole. Na ścianie z tyłu wiszą dwa snopy zboża i grabie, które przypominają o żniwach. Goście siedzą przy długim stole ustawionym ukośnie w głąb wnętrza. W drzwiach tłoczą się kolejni chętni.
Na pierwszym planie dwóch mężczyzn wnosi jedzenie na drzwiach zdjętych z zawiasów, używanych jako taca. Według muzeum to bardzo proste potrawy, rodzaj kaszy lub papki. Obok mężczyzna przelewa piwo do dzbanów, a dziecko w za dużej czapce oblizuje talerz. Dwóch muzykantów gra na dudach. Jeden z nich przerywa grę i patrzy na niesione potrawy.
ArtystaPieter Bruegel starszy (ok. 1525/1530–1569)
DziełoChłopskie wesele (ok. 1567) Bauernhochzeit
Technikaolej na desce dębowej, 114 × 164 cm
Gdzie jest oryginałKunsthistorisches Museum, Wiedeń
Gdzie jest panna młoda, a gdzie pan młody?
Pannę młodą łatwo znaleźć. Siedzi przed zieloną tkaniną zawieszoną na ścianie, a nad jej głową wisi papierowa korona. Ma spokojną twarz, złożone ręce i przymknięte oczy.
Z panem młodym jest trudniej. Kunsthistorisches Museum wyjaśnia, że według flamandzkiego zwyczaju pan młody nie zasiadał przy weselnym stole. Badacze przez lata próbowali go jednak wskazać: wśród kandydatów wymieniano mężczyznę nalewającego piwo, młodzieńca jedzącego łyżką przy ścianie czy mężczyznę w czerwonej czapce, który podaje talerze. Część autorów łączyła też nieobecność pana młodego z przysłowiami lub z ewangeliczną sceną wesela w Kanie.
Kim są goście przy stole?
Muzeum podkreśla, że scena tylko wygląda na przypadkowe ujęcie. W rzeczywistości jest starannie skomponowana. Wśród gości można rozpoznać notariusza w birecie, zakonnika franciszkanina i, na samym brzegu po prawej, pana z psem, właściciela majątku. Po prawej stronie franciszkanin rozmawia z bogato ubranym mężczyzną.
Według muzeum obraz nie ma znaczenia alegorycznego, tylko wiernie oddaje flamandzkie wesele chłopskie. Niektórzy badacze proponowali odczytania religijne, ale wiedeńska galeria traktuje dzieło jako obraz obyczajowy. To jedno z kilku dzieł Bruegla, w których głównym tematem jest życie wsi.
Jak obraz trafił do Wiednia?
W 1594 roku obraz kupił w Brukseli arcyksiążę Ernest Habsburg. Później znalazł się w kolekcji arcyksięcia Leopolda Wilhelma. Dziś należy do Kunsthistorisches Museum w Wiedniu (nr inw. GG 1027).
Deska była kiedyś przycięta u dołu, a potem dosztukowano do niej około 5 cm. Obecnie obraz ma 114 × 164 cm. W tym samym muzeum można zobaczyć też „Taniec chłopski”, inną scenę z życia wsi pędzla Bruegla.
